21-07-05

Bedankt

voor jullie aanmoedigingen. Ik begon al lichtelijk te panikeren. Ik heb gewoon het uiterste van mezelf gegeven donderdag en moet even terugschakelen en rust nemen. Ik heb de afgelopen nachten erg onrustig geslapen, dat zal ook wel meegespeeld hebben. Wat voor de meesten onder ons een lang weekend is, is voor mij gewoon doorwerken. Vanmorgen heb ik gewoon gewerkt van half 8 tot 12 en na de middag ben ik vrij. Vrijdag, zaterdag en zondag nog werken en dan heb ik mijn weekend: zondagnamiddag en maandag. Ik moet mij er gewoon bij neerleggen dat mijn lichaam af en toe eens dienst weigert met een fulltime job, een man en 3 kinderen, en dan wil ik ook nog eens kilometers gaan joggen... Veel leeftijdsgenoten worden al moe bij het idee alleen, hangen 's avonds uren voor de tv, maar dat is niet aan mij besteed. Ik voel pas dat ik leef als ik 's avonds in de vrije natuur nog wat kan gaan rennen. Het is voor mij m'n portie bewegende meditatie, al mijn gedachten los kunnen laten, achter me laten...het is een beetje een verslaving geworden tijdens de 20 weken training. Ik zou het niet meer kunnen missen, het is een deel van m'n leven geworden.

15:54 Gepost door Nadia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.